Waarom ik de lat voor pups graag wat lager leg

Steeds vaker zie ik dat de lat voor jonge pups ontzettend hoog wordt gelegd. De pup is nog maar net een paar dagen of weken thuis en de eerste gehoorzaamheidstraining staat al gepland.
Er wordt geoefend met "zit", "af", "blijf", netjes naast lopen en aandacht houden tussen allerlei andere honden en prikkels.

Natuurlijk is er niets mis met het aanleren van deze vaardigheden.
Uiteindelijk zijn ze zeker waardevol.
Maar ik vraag me vaak af: is dit waar een jonge pup op dat moment werkelijk behoefte aan heeft?

Mijn ervaring is dat we soms vergeten dat een pup nog maar net zijn moeder, nestgenoten en vertrouwde omgeving heeft verlaten. Zijn hele wereld staat op zijn kop.
Alles is nieuw: mensen, geuren, geluiden, regels, een ander huis en een ander leven. Dat is enorm veel om te verwerken.

Daarom kies ik ervoor om eerst te investeren in wat echt de basis vormt voor een stabiele volwassen hond: vertrouwen, verbinding, rust en veiligheid.

Niet iedere pup hoeft direct hetzelfde te leren. Iedere pup ontwikkelt zich in zijn eigen tempo.
Daarom geef ik training op maat, afgestemd op de individuele pup.
Gewoon in de eigen, vertrouwde omgeving, waar de pup zich veilig voelt en niet overspoeld wordt door allerlei prikkels.
Want juist daar leert een pup vaak het allerbeste.
 

De eerste zes maanden van een pup: minder gehoorzaamheid, meer ontwikkeling

De eerste zes maanden van een pup zijn geen periode waarin gehoorzaamheid centraal zou moeten staan.
Het is de fase waarin de pup de wereld leert kennen, vertrouwen opbouwt en zich veilig leert voelen.
Toch verwachten we tegenwoordig vaak dat een pup al snel perfect kan luisteren, netjes naast loopt, overal rustig blijft en allerlei commando's beheerst.
Daarmee vragen we vaak meer dan waar een jonge hond neurologisch en emotioneel toe in staat is.
 

Het brein is nog volop in ontwikkeling

Een pup wordt niet geboren met zelfbeheersing.
Het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor impulscontrole, concentratie en emotieregulatie ontwikkelt zich pas geleidelijk.
In de eerste maanden reageren pups vooral vanuit hun emoties en instincten. Ze kunnen nog niet altijd verwerken wat er van hen gevraagd wordt.

Juist daarom is het belangrijk om niet alleen te kijken naar wat een pup doet, maar vooral naar wat hij nodig heeft.
 

Eerst vertrouwen, daarna gehoorzaamheid

De basis van een stabiele volwassen hond is geen perfecte "zit" of "af". De echte basis bestaat uit:

• een veilige band met de eigenaar

• vertrouwen in mensen en de omgeving

• leren dat de wereld voorspelbaar en veilig is

• ontdekken dat de eigenaar steun biedt wanneer iets spannend is

Een pup die zich veilig voelt, leert uiteindelijk veel gemakkelijker.
Verbinding gaat daarom voor gehoorzaamheid!
 

Leren in het tempo van de hond

Elke pup ontwikkelt zich anders. Ras, karakter, eerdere ervaringen en erfelijke aanleg spelen allemaal een rol.

Sommige pups vinden nieuwe situaties spannend, anderen vliegen overal op af. Beide zijn normaal.
De kunst is om de pup niet te dwingen sneller te gaan dan hij aankan.

Leren gebeurt namelijk het beste wanneer een pup zich veilig voelt.
Stress, druk en overvraging remmen juist het leervermogen!
 

Wanneer een pup overprikkeld raakt

Een jonge pup krijgt dagelijks enorm veel nieuwe informatie te verwerken.
Nieuwe mensen, honden, geluiden, verkeer, trainingen en verwachtingen stapelen zich snel op.

Een overprikkelde pup laat dat vaak zien door:

• niet meer te luisteren

• in handen, kleding of de lijn te bijten

• extreem druk gedrag

• steeds sneller bewegen

• blaffen of piepen

• moeilijk kunnen ontspannen

• de bekende "gekke vijf minuten"

• trekken aan de lijn

• opspringen

• slecht slapen

Vaak denken mensen dat de pup dan extra training of meer grenzen nodig heeft.

In werkelijkheid is het tegenovergestelde vaak waar.

De pup heeft geen extra oefening nodig, maar juist minder prikkels, meer rust en tijd om alles te verwerken.
 

Onze reactie is vaak menselijk, maar niet helpend

Wanneer een pup druk wordt, proberen we vaak harder ons best te doen.

We vragen nog een keer "zit".
We herhalen een oefening.
We corrigeren.
We lopen nog een rondje.
We gaan nog even oefenen.

Maar een overprikkeld brein kan niet goed meer leren.

Net zoals een oververmoeid kind geen nieuwe informatie meer opneemt, geldt dat ook voor een pup!

Op zo'n moment helpt vertragen veel beter dan doorzetten.
 

Rust is geen pauze van het leren

Veel mensen denken dat leren alleen gebeurt tijdens trainingen.

Maar het grootste deel van het leerproces vindt plaats tijdens rust en slaap.

Tijdens de slaap verwerkt het brein alle indrukken van de dag. Nieuwe ervaringen worden opgeslagen en gekoppeld aan eerdere kennis.
Zonder voldoende slaap blijft een pup sneller overprikkeld en neemt zijn leervermogen af.

Een jonge pup slaapt gemiddeld 18 tot 20 uur per dag. Dat is geen luxe, maar een biologische noodzaak.

Rustmomenten zijn daarom net zo belangrijk als wandelingen of spel.
 

Zelf leren ontspannen

Een van de belangrijkste vaardigheden die een pup kan leren is niet "zit", maar ontspannen.

Dat betekent:

• leren niets te hoeven doen

• veilig kunnen slapen in huis

• rustig kunnen kijken naar de omgeving

• herstellen na een spannende ervaring

• zichzelf weer terugvinden na opwinding

Deze vaardigheid vormt de basis voor emotionele stabiliteit gedurende het hele leven.
 

Gehoorzaamheid komt vanzelf wanneer de basis klopt

Commando's zoals "zit", "lig", "blijf" of netjes volgen zijn waardevolle vaardigheden.

Maar ze hebben weinig betekenis wanneer een pup zich onveilig, moe of overprikkeld voelt.

Wanneer een pup eerst leert vertrouwen, rust ervaart en zich verbonden voelt met zijn eigenaar, ontstaat vanzelf meer aandacht, samenwerking en leervermogen.

Gehoorzaamheid is dan geen doel op zichzelf, maar het natuurlijke gevolg van een sterke relatie.

Dat betekent niet dat ik geen gehoorzaamheid aanleer. Integendeel.
Maar ik kijk eerst naar de pup die voor mij staat. Wat kan hij op dit moment aan? Waar heeft hij behoefte aan?
Pas wanneer de basis stevig is, bouwen we stap voor stap verder.
 

De belangrijkste vraag

Misschien moeten we ons bij jonge pups minder vaak afvragen:

Luistert hij al?

En veel vaker:

Voelt hij zich veilig?

Want een pup die zich veilig voelt, voldoende slaapt, op zijn eigen tempo mag ontdekken en mag vertrouwen op zijn mens, ontwikkelt zich uiteindelijk tot een stabiele, veerkrachtige en samenwerkende hond.

Een pup hoeft de eerste maanden niet perfect te zijn. Hij hoeft vooral pup te mogen zijn.
Want juist in die ruimte ontstaat de hond die later wel graag met je samenwerkt.