NATUURLIJK LEIDERSCHAP BIJ HONDEN.
Maar wat betekent dat eigenlijk?
Je moet gewoon laten zien wie de baas is! Anders wordt hij de baas!
Leg hem maar op de rug! Grommen? afstraffen!....
trekken aan de lijn? strop hoog in de nek, hij moet maar voelen....
Ik hoor het nog regelmatig tijdens mijn huisbezoeken.
En eerlijk? Soms krijg ik er een knoop van in mijn maag van.
Niet omdat mensen bewust verkeerde adviezen willen geven. Integendeel. De meeste hondeneigenaren willen niets liever dan het beste voor hun hond.
Maar onze kennis over honden, gedrag, emoties en leren is veranderd.
En daar mogen onze adviezen ook in meegroeien.
Want natuurlijk leiderschap betekent niet dat jij de alpha moet zijn.
Het betekent niet dat je hond moet weten wie er bovenaan de rangorde staat.
En het betekent al helemaal niet dat je moet winnen van je hond.
Natuurlijk leiderschap betekent dat jij de veilige gids bent.
Dat jij verantwoordelijkheid neemt voor de situatie.
Dat je voorspelbaar bent.
Dat je duidelijk bent.
Dat je grenzen stelt zonder angst, pijn of intimidatie.
Dat je je hond helpt om goede keuzes te maken.
Dat je gewenst gedrag aanleert in plaats van alleen ongewenst gedrag te corrigeren.
En vooral…
Dat je probeert te begrijpen waarom je hond doet wat hij doet.
Een hond die gromt is niet automatisch dominant.
Een hond die uitvalt is niet per definitie de baas aan het spelen.
Een hond die trekt, blaft of niet luistert, probeert niet noodzakelijk jouw leiderschap over te nemen.
Achter gedrag zit een reden.
Angst.
Onzekerheid.
Frustratie.
Overprikkeling.
Opwinding.
Pijn.
Een gebrek aan vaardigheden.
Of simpelweg een hond die nog nooit heeft geleerd wat hij in die situatie wél kan doen.
En daar zit voor mij het verschil.
Want als we gedrag alleen maar proberen te onderdrukken, zonder te begrijpen wat eronder zit, kunnen we het probleem soms juist groter maken.
Dat is ook waarom ik tijdens mijn huisbezoeken nog regelmatig situaties tegenkom waarin mensen adviezen hebben gekregen die niet meer passen bij de huidige inzichten.
Soms zijn ze achterhaald.
En soms kunnen ze zelfs gevaarlijk zijn...
Niet omdat iemand kwaad wil.
Maar omdat een advies zonder goed begrip van hond én mens grote gevolgen kan hebben.
Een hond die zich bedreigd voelt en leert dat grommen niet mag, kan bijvoorbeeld zijn waarschuwing gaan overslaan.
Een onzekere hond die steeds harder wordt gecorrigeerd, kan steeds meer spanning opbouwen.
En een eigenaar die te horen krijgt dat hij “dominanter” moet worden, kan uiteindelijk tegenover zijn hond komen te staan.
Terwijl we juist samen zouden moeten werken.
Want een goede relatie met je hond ontstaat niet door macht.
Die ontstaat door vertrouwen.
Ik geloof daarom niet in:
Ik moet mijn hond laten zien wie de baas is!
Ik geloof in:
Mijn hond moet erop kunnen vertrouwen dat ik weet wat ik doe.
Dat is voor mij natuurlijk leiderschap.
Niet boven je hond staan.
Maar naast hem staan, terwijl jij de verantwoordelijkheid neemt om hem te begeleiden.
En misschien is dat wel de belangrijkste vraag die we onszelf als hondenbezitters kunnen stellen:
“Wil mijn hond naar mij luisteren omdat hij bang is voor wat er gebeurt als hij het niet doet… of omdat hij erop vertrouwt dat ik hem veilig door de situatie heen help?”
Het antwoord op die vraag zegt misschien wel meer over leiderschap dan welke dominantie-theorie dan ook.
Onze honden verdienen dat we blijven leren.
En soms betekent goed voor je hond zorgen óók dat je durft los te laten wat ons vroeger is verteld...
Saskia
Reageer