Toen ik begon met pups begeleiden bij het leren wandelen zonder trekken, viel mij steeds hetzelfde op: veel mensen denken dat het vooral gaat om niet trekken.
Maar eigenlijk begint alles bij iets anders: het juiste looptempo.
Waarom? Omdat een pup groeit.
Een kleine pup heeft korte pootjes. Als ik die pup vanaf dag 1 leer om in een hoog tempo met mij mee te lopen, dan wordt dat tempo zijn normaal.
De pup leert: zo snel hoort wandelen te gaan. Maar die pup blijft niet klein.
Hij wordt groter, krijgt langere benen en kan met veel minder moeite veel sneller bewegen.
Wat vroeger een stevig wandeltempo was, voelt voor een volwassen hond als een rustig drafje.
En daar ontstaan vaak de eerste problemen...
Ik zie regelmatig mensen die onbewust het tempo van hun pup steeds hebben opgevoerd. Eerst liep de pup netjes mee. Een paar maanden later begint hij voorop te lopen.
De eigenaar gaat iets sneller. De hond gaat weer iets sneller. Voor ze het weten zijn ze samen voortdurend aan het haasten en lijkt het alsof de hond altijd trekt.
Daarom leer ik pups vanaf dag 1 rustig wandelen. Niet draven, niet voortdurend versnellen, maar gewoon in stap.
Een praktijkvoorbeeld.
Stel dat ik een pup van twaalf weken heb. Zodra ik naar buiten ga, loop ik bewust rustig. De pup hoeft niet constant naast mijn knie te plakken, maar ik wil wel dat hij leert ontspannen mee te bewegen zonder spanning op de lijn. Ik geef hem de tijd om mijn tempo te voelen. Wanneer hij netjes meeloopt, ga ik niet ineens versnellen omdat het zo goed gaat. Juist die rust vormt de basis.
Het tegenovergestelde zie ik ook vaak gebeuren. Een eigenaar gaat enthousiast wandelen en loopt stevig door. De pup moet steeds een tandje bijzetten om bij te blijven.
Omdat pups graag volgen, lukt dat vaak nog wel. Maar ondertussen leert de pup dat wandelen betekent: tempo maken.
Naarmate hij groeit, gaat hij datzelfde enthousiasme inzetten en wordt hij steeds sneller.
Nog een voorbeeld: rennen met een pup aan de lijn.
Veel mensen vinden dat leuk. De pup rent vrolijk mee en lijkt er plezier in te hebben. Toch leer ik de pup daarmee dat bewegen aan de lijn automatisch betekent dat het tempo omhoog gaat. Sommige pups gaan zelfs direct in draf of galop zodra de lijn vastklikt, omdat dat gedrag vanaf jonge leeftijd is beloond.
Hetzelfde gebeurt wanneer een pup trekt en ik ongemerkt meeloop. De pup loopt naar voren, de lijn komt strak te staan en ik blijf volgen. Vanuit het perspectief van de pup werkt trekken perfect.
Hij trekt, en de wandeling gaat verder. Elke stap die ik op dat moment meeloop, bevestigt dat trekken resultaat oplevert.
Daarom wil ik juist dat de pup leert: een ontspannen lijn en een rustig tempo brengen ons vooruit.
Wat ik ook vaak zie op hondenscholen, is dat alle honden in hetzelfde tempo moeten lopen. Maar een Chihuahua-pup, een Labrador-pup en een Duitse Dog-pup hebben niet dezelfde lichaamsbouw, hetzelfde energieniveau of dezelfde paslengte.
Toch zie je soms een hele groep die gezamenlijk rondjes loopt. De ene hond moet eigenlijk versnellen om bij te blijven, terwijl de andere juist afgeremd wordt. Sommige oefeningen bevatten veel links- en rechtsom draaien waarbij baasjes flink doorlopen. Bij iedere bocht versnelt het tempo even. De hond leert daardoor vooral alert zijn op snelle richtingswisselingen in plaats van rustig wandelen aan een ontspannen lijn.
Voor mij is wandelen aan de lijn maatwerk.
Ik kijk naar de individuele hond. Wat is zijn natuurlijke staptempo? Kan hij ontspannen meelopen? Blijft de lijn los? Kan hij nadenken terwijl hij loopt?
Dat zijn voor mij veel belangrijkere vragen dan of hij exact hetzelfde tempo loopt als alle andere honden op het veld.
Pas wanneer een hond echt begrijpt hoe hij ontspannen aan de lijn kan wandelen, ga ik oefenen met meer uitdaging.
Dan voeg ik langzaam prikkels toe: andere honden, spelende kinderen, fietsers, een druk park of een interessante geur. Maar eerst moet de basis stevig zijn.
Want als een hond in een rustige omgeving al niet weet hoe hij zonder trekken moet lopen, hoe kan ik dan verwachten dat hij dat tussen allerlei afleidingen wel doet?...
Daarom besteed ik vanaf dag 1 zoveel aandacht aan tempo. Een pup die leert rustig in stap te lopen, groeit vaak uit tot een hond die ontspannen kan wandelen.
Niet omdat hij voortdurend gecorrigeerd wordt, maar omdat hij vanaf het begin heeft geleerd wat wandelen eigenlijk is: samen bewegen, in rust, met een losse lijn.
Dat is voor mij de echte basis van wandelen zonder trekken.
Niet harder lopen, niet eindeloos van richting veranderen, maar een tempo kiezen dat past bij de hond die voor mij staat. Iedere hond is anders.
Daarom is goed leren wandelen altijd maatwerk!
Reageer